Kunnen we Europese habitats monitoren vanuit de ruimte?
Binnen het Biodiversa+ Habitat Pilot project stelden onze onderzoekers de vraag of we het overstromen van graslanden en moerassen efficiënt kunnen monitoren met satellietbeelden.
Met behulp van ESA Sentinel-2 satellieten, die om de vijf dagen over Europa vliegen, kunnen we patronen in tijd en ruimte in kaart brengen. De frequentie waarmee dat gebeurt, ligt veel hoger dan wanneer dit moet gebeuren aan de hand van terreinmonitoring.
Dit systeem stelt het INBO in staat de overstromingsfrequentie en verdrogingsproblematiek van habitats nauwkeurig in kaart te brengen (waar, wanneer en hoe vaak). Zo wordt duidelijk of een grasland vaak overstroomt, of dat waardevolle moerassen juist langzaam verdrogen.
De detectie van overstroming werkt in open habitats zoals graslanden en moerassen in het algemeen tot zeer goed. Dat werd gevalideerd op 86.981 locaties via kartering op het terrein, evaluatie van eerdere luchtfoto's (van dezelfde datum) en dronebeelden.
Uitdagingen
Het is momenteel nog niet duidelijk of de hydrologische dynamieken volledig met ESA Sentinel-2 satellieten in kaart te brengen zijn omdat atmosferische condities, zoals variabele bewolking tussen jaren en regio's die beïnvloeden. Om die impact te evalueren, is een langere opvolging van de habitats op het terrein noodzakelijk.
Het blijft voor computermodellen ook uitdagend om water te detecteren onder dichte begroeiing zoals rietkragen. Daarnaast zijn er heldere afspraken nodig tussen de EU-lidstaten over hoe deze data geanalyseerd en gemodelleerd worden. Alleen zo kunnen we garanderen dat de monitoring overal op een geharmoniseerde manier verloopt.
Beeld boven: voorbeeld van voorspelde overstroomde gebieden (INBO)