Loopbaan

© Het Facilitair Bedrijf
  • 1979: arbeider bij Bosch
  • 1988: koffiedame bij het Ministerie van Onderwijs
  • 1999: koffiedame bij het departement Algemene Zaken en Financiën (AZF)
  • 2001: chauffeur bij AZF
  • 2014: estafettechauffeur bij het Agentschap voor Facilitair Management (AFM), later Het Facilitair Bedrijf
  • 3/2018: depotmedewerker bij Het Facilitair Bedrijf
  • 9/2019: chauffeur bij Het Facilitair Bedrijf
  • 31/5/2022: laatste werkdag bij Het Facilitair Bedrijf

Nadine aan het woord

Nadine, hoe kijk jij terug op de afgelopen 43 jaar? Hoe zag je carrière eruit?

Toen ik bij Bosch begonnen ben, deed ik er bandwerk. Ik had nooit eerder in een fabriek gewerkt. Het was zwaar en zeker niet simpel. Ik werkte er in ploegen. De laatste jaren dat ik er werkte, had ik heel wat stress. Mijn man en ik hadden een grote kinderwens, maar ik raakte niet zwanger. Uiteindelijk ben ik in januari 1988 begonnen als koffiedame bij het Ministerie van Onderwijs. En een maand later bleek ik zwanger te zijn (lacht). Mijn ex-collega’s van de fabriek moesten er om lachen: ‘Nadine is naar Brussel gegaan en is zwanger’.

Als koffiedame heb ik ook wel heel wat meegemaakt hoor. Het is een beetje te vergelijken met het Tv-programma ‘de Collega’s’ van vroeger. We gingen rond met koffie, snoep, frisdranken,… Als we bovenkwamen floten we op een fluitje en kwamen de collega’s uit hun bureau met hun koffietas of thermos. (lacht) Voor mij was het dag en nacht verschil met mijn job in de fabriek. Je zag er collega’s pinten drinken, haken, slapen, feesten,… Natuurlijk is dat, al maar goed, allemaal veranderd nu. (lacht)

Later gingen we over van het Ministerie naar het departement Algemene Zaken en Financiën in het Boudewijngebouw. Nadien hebben ze alle koffiedames samengebracht in het Conscience gebouw.
Het was er een hele andere manier van werken.

Ik hoorde op een gegeven moment dat ze een chauffeur zochten en vroeg m’n leidinggevende (Jef Van den Brempt) of dit waar was. En zo ben ik dan uiteindelijk van koffiedame naar de functie van chauffeur overgegaan. Mijn functie hield ook in dat ik de snoep- en drankautomaten moest vullen, de soep moest afleveren in andere gebouwen, enz.

Ik heb eigenlijk heel wat functies uitgevoerd binnen de overheid: soepmadam, geldkoerier, magazijnier, depotmedewerker, klusjesvrouw… Ik was de enige vrouw tussen al de mannen (bij de estafette bijvoorbeeld), maar ik mag niet klagen. Zij stonden op hun strepen, ik ook. We hadden een goede band, we sprongen voor elkaar in de bres,… Zelfs mijn man zei het me: ‘dat heb ik nog nooit gezien, zo’n goede sfeer’.

Wat waren voor jou de hoogtepunten?

Dan moet ik denken aan de tijd dat ik de soepronde deed. Ik kwam toe in de keuken met de soep, vroeg er om hulp en de collega’s stonden meteen voor me klaar. Omgekeerd ook, als zij me iets vroegen, deed ik net hetzelfde. Of bij de personeelsdienst vroeger bij Marie-Paule (Kestemont) en Myriam (Droessaert), ze vroegen me om een brief persoonlijk af te geven, ik deed dat. Ze konden op mij rekenen. Dat is ook wat Nancy (Herwegh, afdelingshoofd Facilitair Management) me tijdens ons laatste gesprek heeft verteld; ‘we konden altijd op je rekenen, al wat jij als vrouw voor ons hebt gedaan, met allerlei hebt moeten rondsleuren,…)’. Dat zij dat nog allemaal wist, daar ben ik enorm fier op. Voor mij zijn dit de hoogtepunten; de erkenning en de waardering.

Wat ga je missen?

De babbel op de trein, de koffie ’s morgens op het werk, samen eten ’s middags,…
Ja, de collega’s vooral natuurlijk. Het contact dat ik had met iedereen…
Ik was vroeger continu op de baan in heel Vlaanderen. Tijdens de coronaperiode heb ik heel wat mensen gemist.

Waar kijk je vooral naar uit eens je officieel met pensioen bent?

Proberen te genieten en vooral gezond te kunnen blijven. Dat is onze grootste wens.
Alles mag, maar niets moet meer. Met de moto weggaan, fietsen, een terraske doen… dat doen mijn man en ik graag.

Ik zeg vaak tegen onze zoon: ‘als je nu kan genieten, moet je dat nu doen’. Je weet niet wat morgen brengt.

Nadine, wat moet er nog van je hart? Wat wil je nog zeggen aan collega’s, klanten, vrienden binnen de Vlaamse overheid?

Ik heb heel graag met de mensen samengewerkt, ik heb een mooie loopbaan achter de rug bij de Vlaamse overheid. De ene week was wel eens zwaarder dan de andere. Maar de laatste jaren waren echt mooie tijden. Ze kenden mij overal en iedereen was altijd even vriendelijk.
Ik ben ontzettend fier hoe mijn werk geapprecieerd werd.

Bedankt aan iedereen voor de leuke tijd en samenwerking!

Bedankt Nadine. Voor vele collega’s zal het gerinkel van de bos sleutels die je steeds bij je had, onvergetelijk blijven. Geniet van je pensioen!

Enkele foto's