Voor de Vlaamse overheid én voor Vlaanderen: Geert, vrijwilliger bij het Rode Kruis
Werken bij de Vlaamse overheid? Dat is werken voor Vlaanderen. Heel wat collega’s zetten zich ook buiten hun werkuren vrijwillig in voor Vlaanderen. Geert is teamcoördinator klantenbeheer kinderopvang bij Opgroeien. Hij is intussen ook al bijna 27 jaar actief bij het Rode Kruis.
Van Pukkelpop tot Sierre
‘Ik ben vrijwilliger bij Dringende Sociale Interventie (DSI), een specifieke dienst bij het Rode Kruis die in de eerste acute fase na een ramp instaat voor psychosociale opvang van getroffenen en hun families. Heel vaak worden we niet ingezet, omdat er gelukkig niet veel rampen gebeuren. Maar wanneer het medisch of psychosociaal interventieplan wordt afgekondigd, worden wij ook opgeroepen. We doen ook groepsopvangen en individuele begeleidingen, bijvoorbeeld voor Rode Kruismedewerkers die zelf iets ingrijpends hebben meegemaakt, zoals een reanimatie die slecht afliep of situaties met agressie. Soms ondersteunen we ook Belgen in het buitenland, bijvoorbeeld na een busongeval of bij gevoelige repatriëringen, zoals recent uit Gaza of Afghanistan.’
‘Doorheen de jaren heb ik al heel wat interventies meegemaakt: de Pukkelpopramp, de tsunami in Azië, de treinramp in Buizingen die ik mee coördineerde, de aanslagen in Brussel, de busramp in Sierre, de waterbom in Luik… Bij een ramp kom je altijd in grote, ingrijpende situaties terecht. Onze inzet gaat verder dan de eerste uren na een ramp en loopt ook verder nadat het medische luik grotendeels achter de rug is. Het gebeurt dat we dagen of weken nadien ter plaatse nog bezig zijn. Onze taken zijn heel uiteenlopend. We helpen bijvoorbeeld mensen die wachten op nieuws over een geliefde, we ondersteunen families in noodmortuaria, en we zorgen ervoor dat slachtofferlijsten correct worden opgesteld. Dat laatste is cruciaal: mensen moeten weten waar hun naasten zijn, of we moeten gericht kunnen zoeken naar vermisten.’
Het is waardevol dat er binnen de Vlaamse overheid een statuut bestaat dat toelaat om snel te vertrekken als dat nodig is.
Engagement combineren met job vraagt flexibiliteit
‘Ons team bestaat uit mensen met een professionele achtergrond in het sociale werkveld. Dat is nodig, want sommige interventies blijven aan je kleven. Zeker wanneer er kinderen bij betrokken zijn, komt het soms heel dichtbij. Toen ik zelf kinderen kreeg, merkte ik dat die situaties nog harder binnenkwamen. Gelukkig worden wij als vrijwilligers ook goed ondersteund. In Vlaanderen zijn we met ongeveer 250 actieve vrijwilligers binnen onze dienst. Niet veel, maar iedereen speelt zijn rol. Tussendoor volgen we voortdurend bijscholingen en trainingen, ook op provinciaal niveau.’
‘Het engagement combineren met mijn job bij de Vlaamse overheid vraagt flexibiliteit. De telefoon rinkelt altijd op momenten dat je het niet verwacht. Het is dan ook heel waardevol dat er binnen de Vlaamse overheid een statuut bestaat dat toelaat om snel te vertrekken wanneer nodig. Uiteraard gaat mijn werk altijd voor, maar het geeft rust te weten dat er ruimte is om dit engagement op te nemen. Onze federale collega’s hebben die mogelijkheid bijvoorbeeld niet. Zelf heb ik nog niet vaak gebruik moeten maken van het stelsel, omdat een deel van de rampen ’s nachts of in het weekend gebeuren.’
Kleine dingen die veel betekenen
‘Wat mij persoonlijk de meeste voldoening geeft, is dat je mensen kunt helpen op het moment dat ze het zelf even niet meer weten. Je helpt hen om opnieuw vat te krijgen op wat er gebeurt, je ontzorgt hen, je blijft bij hen terwijl ze wachten op nieuws. Vaak zijn het kleine dingen die we doen, maar ze betekenen enorm veel. Je biedt op zo’n moment een stukje menselijkheid en de dankbaarheid die je daarvoor krijgt is bijzonder.’