Idealistisch ben ik niet meer, maar ik blijf geloven in de mogelijkheid tot herstel.

Toon Vereecken

De Zande (Agentschap Jongerenwelzijn, Ruiselede)

Toon stond eerst vier jaar als opvoeder in een observatieleefgroep voor jongens, maar werkt nu al anderhalf jaar in de leefgroep 'time-out meisjes', in De Zande in Ruiselede. "Meisjes tussen 14 en 18 jaar die in een voorziening verblijven en om één of andere reden nood hebben aan een time-out, verblijven twee weken bij ons", vertelt hij. "In die twee weken proberen we, hoe moeilijk dat soms ook is, herstelgericht te werken. Praten over wat er is gebeurd, met iemand van de instelling waar ze verblijven en een opvoeder van bij ons, maar ook praten over hoe zij zich daarbij voelen én hersteltaken afspreken: voornemens of engagementen naar de toekomst toe."

Kleine zaadjes

Hoewel Toon het heel fascinerend vindt om te werken met jongeren, is het niet altijd gemakkelijk. "De jongeren die hier verblijven zijn daartoe verplicht en zitten hier dus vaak tegen hun zin", vertelt hij. “Wat wij als opvoeders proberen te doen, is een klein zaadje planten waardoor er misschien, want ook dat staat niet vast, iets kan veranderen. In de praktijk zijn dat vaak kleine dingen, wij moeten tevreden zijn met hele kleine stapjes." Idealistisch zijn is niet realistisch, vindt Toon: "Het is niet zo dat iemand hier opnieuw vertrekt als een soort voorbeeld voor de maatschappij, maar dat hoeft ook niet, ik wil vooral blijven geloven in de mogelijkheid tot herstel, tot verbetering."

Vaak geef je enorm veel en krijg je weinig terug, maar voor die ene ‘merci meneer’ doe je het.
Portret van jonge man aan tafel.
© Joris Bulckens

Energie

Open kijken naar elk individu op zich, dat is volgens opvoeder Toon één van de belangrijkste zaken binnen zijn job. "De collega’s, het team, is daarbij van groot belang. Samen proberen we de juiste zorg voor elke persoon te voorzien, problemen aan te pakken en de jongeren positief te begeleiden. Grenzen aangeven of gewoon even rust brengen." Toon organiseert ook activiteiten, wat zijn werk diverser maakt. "Dan gaan we bijvoorbeeld met enkele jongens een paar dagen stappen in de Ardennen of sporten we met hen, dat geeft variatie voor hen, maar ook voor ons."

In de praktijk gaat het vaak om veel geven en weinig terugkrijgen. "Maar daar moet je kunnen doorheen kijken", vindt Toon. "Soms krijg je scheldwoorden naar je hoofd geslingerd, of 'ik ben blij dat ik eindelijk weg ben', maar af en toe zegt iemand dan 'merci he, meneer, bedankt om met mij mee te denken', en daar doe ik het echt voor."

Meer weten over jongerenwelzijn? www.jongerenwelzijn.be ((opent in nieuw venster))