Lesgeven is kinderen zien groeien

Siham Taibi geeft sinds 3 jaar les in het 5de leerjaar van Stedelijke Basisschool De Octopus in Deurne. ‘Juf worden’ is voor haar een kinderwens die uitkomt.

“Ik krijg nog altijd een kick als ik mijn leerlingen zie groeien. Dit jaar zaten er een aantal onzekere kinderen in mijn klas. Als ik hun resultaten zie stijgen en een papiertje krijg met ‘Dank u, juf!’, dan weet ik dat ik goed bezig ben. Lesgeven vraagt veel energie - voorbereiden, verbeteren, administratie, oudercontact, activiteiten organiseren. Maar de dankbaarheid van de kinderen en hun ouders als ze een stap vooruit zetten, helpt me erdoor.”

Lesgeven is vakmanschap doorgeven

Benny Goossens is leraar hout in het Oscar Romerocollege in Dendermonde. 17 jaar geleden ruilde hij zijn familiebedrijf voor een job in het onderwijs.

“De gasten stielkennis, handigheid en metier bijbrengen, dat is mijn doel. Maar ook veiligheidsregels. Vergeet het grapje: de mannen van hout moeten hun 10 vingers houden. Vandaag is het moeilijker om leerlingen te motiveren. Ze lijken sneller van richting naar richting te hoppen. Maar als er een paar dromen van een creatief eindwerk, vragen of ik ze kan helpen en ze dan doorzetten, is mijn jaar goed.”

Lesgeven is creatief lessen in elkaar steken

Ine Smeesters volgt de lerarenopleiding lager onderwijs aan de KdG Hogeschool. Als kind zag ze hoe haar mama voor leraar ging studeren. Dat wilde zij ook!

“Ik steek veel werk in de voorbereiding van lessen. Ik maak mijn lesinhoud graag aanschouwelijk. Als we bijvoorbeeld leren over afvalbeheer met de Ladder van Lansink, knutsel ik een echte ladder. Dan zie ik de leerlingen al meteen nieuwsgierig kijken: de juf heeft iets bij! Soms duurt voorbereiden tot middernacht, maar het liefst ga ik op tijd naar bed. Want ik wil er elke dag écht voor mijn leerlingen staan.”

Lesgeven is teamwerk

Ellen De Bruycker is kleuterleraar in basisschool Klaverdries in Gent. Na een stage als kinderverzorgster stapte ze over naar de lerarenopleiding. Een droomjob waar ze voluit voor gaat.

“Wij staan met 2 in de klas. Carol en ik geven les aan 43 kleuters. Elke week verzinnen we een berg activiteiten rond onze doelen: een rijmspel, een verhaal met rangtelwoorden. We vertrekken vanuit onze doelen, maar pakken het speels aan. Ondertussen houden we in de gaten hoe elk kind evolueert. Samen zie je meer dan alleen. We verdelen de taken volgens onze talenten. We springen voor elkaar in de bres. En we maken zoveel plezier met de kinderen. Ik geniet elke dag.”

Lesgeven is zelf ook bijleren

Michael Heyndrickx is leraar Nederlands, psychologie en sociologie en sociale wetenschappen in het Oscar Romerocollege in Dendermonde. Hij koos bewust voor lesgeven in het tso.

“Mijn start als leraar was lastig. Ik maakte fouten. Soms wilde ik te veel vriend van de leerlingen zijn, een andere keer was ik te streng. Na het eerste jaar dacht ik al aan stoppen, maar in plaats daarvan veranderde ik van school en van aanpak. Ik breng mijn leerstof meer tot bij de leefwereld van de leerlingen. En dat werkt. Nu slaag ik er zelfs in om ze op vrijdagmiddag bij de les te houden!”