Voor de aanleg of aanpassing van wooninfrastructuur bij sociale woonprojecten wordt naast de kostprijs van de werken ook rekening gehouden met algemene kosten (in bouwprojecten ook wel studiekosten genoemd).

Dit zijn kosten die noodzakelijk zijn voor de voorbereiding, uitwerking, begeleiding en opvolging van het project.

Onder de algemene kosten vallen onder meer:

• de studie en de leiding van de werkzaamheden
• de veiligheids- en de gezondheidscoördinatie
• het toezicht op de uitvoering van de opdracht
• het grondmechanische en milieutechnische onderzoek
• keuringen en/of proeven
• het houden van de plaatsingsprocedure
• de kosten van de omgevingsvergunning
• de kosten voor de expertisepool
• de opmaak van een sloopopvolgingsplan met inbegrip van de eventuele asbestinventaris
• externe communicatiekosten
• juridische kosten

Bijkomend voorziet de wetgeving een delegatie aan de minister om andere kostenposten toe te voegen in de toekomst. Op die manier kunnen we snel anticiperen op nieuwe maatschappelijke evoluties.

De VMSW kan subsidies verlenen voor de algemene kosten noodzakelijk voor de aanleg of de aanpassing van wooninfrastructuur op (toekomstig) openbaar domein.

Het subsidiepercentage dat is bepaald voor de werken, wordt ook toegepast op de uitbetaling van de algemene kosten. Dit subsidiepercentage wordt bepaald op de plenaire vergadering.

De maximale tussenkomst voor algemene kosten verschilt naargelang het type infrastructuurverrichting:

1. Standaard wordt het plafond voor de algemene kosten berekend als de som van 15.000 euro, vermeerderd met 9% van de kostprijs van de uitvoering van de infrastructuurwerken. Voor de berekening wordt rekening gehouden met de kostprijs van de werken die in aanmerking komt binnen het subsidiabele prijsplafond.
2. Indien er enkel nutsvoorzieningen worden uitgevoerd binnen het project, geldt enkel de 9% berekend op de kostprijs van de nutsvoorzieningen.
3. Indien het gaat om verrichtingen sloop, bouwrijp maken (met inbegrip van archeologie en stedenbouwkundige studie), en/of de realisatie van gemeenschapsvoorzieningen worden de algemene kosten beperkt tot een maximum van 10% van de kostprijs van de werken.

De maximale financiering voor de algemene kosten staat los van de simulatietabel infrastructuur. Ze hebben namelijk een eigen plafondberekening en worden dus buiten het plafond van de werken gehouden.

Deze kosten worden op dezelfde manier gefinancierd als de infrastructuurwerken zelf, zijnde een combinatie van FS4-SSI.

De algemene kosten worden enerzijds betaald aan de begunstigde van de factuur, en anderzijds ontvangt de woonmaatschappij een subsidie op basis van de werkelijke uitgaven die verband houden met de voorbereiding, studie, begeleiding en opvolging van het infrastructuurproject.

Er zijn voor deze (uit)betaling dus twee afzonderlijke betalingsstromen:

1. Factuur: betaling van de facturen aan de begunstigde (eba);

De factuur wordt eerst betaald aan de begunstigde via een elektronische betalingsaanvraag (eba) in het FIS:

• dien deze eba in als type “Projectgebonden’ op de bijhorende verrichting met betalingstype ‘Ereloon (Infrastructuur)’;
• de eba bevat steeds de factuur als bewijsstuk voor de gemaakte kosten.

2. Subsidie: betaling van de infrastructuursubsidie aan de woonmaatschappij (FS4/SSI).

Op basis van de effectief gemaakte kosten (ingediende facturen bij de eba), kan de subsidie vervolgens aan de woonmaatschappij uitbetaald worden via FS4/SSI. Deze uitbetaling gebeurt in schijf 1 en schijf 4 van de werken.

Om deze uitbetaling van de subsidie te kunnen ontvangen, bezorgt de woonmaatschappij via een eba steeds de nodige facturen en eventuele verantwoordingsstukken aan Wonen in Vlaanderen. De algemene kosten worden namelijk niet forfaitair uitbetaald maar op basis van effectieve facturen.