Ereteken Vlaamse Gemeenschap 2026
Ter gelegenheid van de Vlaamse feestdag, reikt de Vlaamse Regering eretekens uit. Met het Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap huldigt de Vlaamse Regering personen die uitzonderlijk verdienstelijk zijn geweest voor de Vlaamse Gemeenschap of het Vlaamse Gewest of die, door hun uitzonderlijke talenten, hebben bijgedragen tot het positieve imago en de uitstraling van Vlaanderen.
Michaël Borremans
° Geraardsbergen, 30 maart 1963
Michaël Borremans geldt als een van de meest toonaangevende hedendaagse beeldende kunstenaars. Hij verwierf internationale erkenning met een uitgesproken eigen picturale taal die balanceert tussen schilderkunst, film en fotografie. Zijn werk kenmerkt zich door een grote technische verfijning en een subtiele, vaak bevreemdende beeldwereld waarin historische referenties en hedendaagse thematiek samenkomen.
Na een opleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten in Gent ontwikkelde Borremans zich tot een kunstenaar met een uitgesproken signatuur, die wereldwijd wordt erkend en tentoongesteld in vooraanstaande musea en instellingen, waaronder het MoMA in New York, het Centre Pompidou in Parijs en BOZAR in Brussel. In de New York Times werd hij een paar jaar geleden ‘wellicht de belangrijkste levende figuratieve schilder’ genoemd. Zijn oeuvre draagt bij aan de internationale zichtbaarheid en uitstraling van de Vlaamse kunstscene en bevestigt Vlaanderen als broedplaats voor hedendaags artistiek talent van wereldniveau.
De artistieke praktijk van Borremans getuigt van een diepgaand onderzoek naar beeldvorming, macht, identiteit en menselijke kwetsbaarheid. Zijn werk overstijgt louter esthetische overwegingen en draagt bij tot het maatschappelijk en cultureel debat, wat zijn bijzondere relevantie en impact benadrukt.
Het consistente internationale parcours van Michaël Borremans, zijn uitzonderlijke artistieke kwaliteit en oeuvre vormen een wezenlijke meerwaarde voor het culturele erfgoed en de internationale positionering van Vlaanderen.
Piet Huysentruyt
° Kortrijk, 7 december 1962
Piet Huysentruyt is een toonaangevende Vlaamse chef-kok, auteur en televisiepersoonlijkheid, die al meerdere decennia een belangrijke rol speelt in de popularisering en toegankelijkheid van de culinaire cultuur in Vlaanderen.
Na zijn opleiding aan de gerenommeerde hotelschool Ter Duinen in Koksijde bouwde hij een stevige gastronomische basis uit in binnen- en buitenlandse toprestaurants. Hij verwierf al vroeg erkenning met zijn eigen restaurant in Wortegem-Petegem, dat bekroond werd met een Michelinster en zijn reputatie als vakman bevestigde.
Bij het brede publiek verwierf hij uitzonderlijke bekendheid via televisieprogramma’s zoals Lekker Thuis en SOS Piet, waarin hij culinaire kennis op een laagdrempelige en didactische manier wist over te brengen. Hiermee heeft hij een duurzame bijdrage geleverd aan de culinaire educatie van een brede Vlaamse gemeenschap en werd hij een referentie in het dagelijkse koken.
Parallel ontwikkelde Huysentruyt een omvangrijk oeuvre aan kookboeken en culinaire publicaties, die uitgroeiden tot bestsellers en een vaste plaats hebben verworven in vele Vlaamse huishoudens.
Zijn ondernemerschap kreeg ook vorm in internationale gastronomische projecten, onder meer via zijn restaurantactiviteiten in Frankrijk. Met het restaurant Likoké in de Ardèche, dat opnieuw met een Michelinster werd bekroond, bevestigde hij zijn blijvende streven naar culinaire vernieuwing en kwaliteit in een internationale context. Op 12 mei 2026 werd hij bekroond met de Lifetime Innovation Award (Gault&Millau), wat toch wel de ultieme erkenning van dat streven mag worden genoemd.
Piet Huysentruyt onderscheidt zich door zijn vakmanschap, zijn brede maatschappelijke impact en zijn vermogen om gastronomie toegankelijk te maken voor een ruim publiek. Hij geldt als een culturele ambassadeur van de Vlaamse kooktraditie en heeft door zijn werk bijgedragen aan de uitstraling van Vlaanderen als culinaire regio, zowel nationaal als internationaal.
Lotte Kopecky
°Rumst, 10 november 1995
Lotte Kopecky is een Belgische profwielrenster die behoort tot de absolute wereldtop in het vrouwenwielrennen, zowel op de weg als op de piste. Ze heeft sinds 2012 een uitzonderlijke erelijst opgebouwd en is daarmee uitgegroeid tot één van de meest toonaangevende sportfiguren van haar generatie.
Ze begon te fietsen op negenjarige leeftijd en richtte zich eerst op cyclocross, net als haar broer. Ze volgde les aan de topsportschool, waar sportbeoefening en studies gecombineerd worden, en ze schakelde over naar weg- en baanwielrennen.
Lotte Kopecky onderscheidt zich door haar veelzijdigheid, tactisch inzicht en doorzettingsvermogen. Ze is een meervoudig wereld- en Europese kampioene op de baan en werd zowel in 2023 als 2024 wereldkampioene op de weg. Ze is recordhoudster met drie overwinningen in de Ronde van Vlaanderen, won daarnaast ook nog onder meer tweemaal de Strade Bianche, Parijs-Roubaix en de Omloop Het Nieuwsblad. In 2026 schreef ze met Milaan-Sanremo nog een wielermomument op haar naam en voegde ze intussen alweer drie Europese titels op de baan toe aan haar indrukwekkende palmares. Ze blijft ‘hungry to race, hungry to win’…
Door haar uitzonderijke verdiensten, haar voorbeeldfunctie en haar bijdrage aan de zichtbaarheid en waardering van het vrouwenwielrennen levert ze een belangrijke bijdrage aan de internationale uitstraling van Vlaanderen als sportregio. Ze is een inspirerend rolmodel, in het bijzonder voor jonge atleten en voor de verdere ontwikkeling van de vrouwensport.
Réginald Moreels
°Gent, 4 december 1949
Réginald Moreels is een Belgisch chirurg, humanitair en voormalig minister van Ontwikkelingssamenwerking. Hij studeerde geneeskunde aan de Universiteit Gent en vestigde zich als chirurg in Oostende.
In de jaren 1980 was hij medeoprichter van de Belgische afdeling van Artsen Zonder Grenzen, waarvan hij van 1986 tot 1994 voorzitter was. Als humanitair chirurg was hij actief in talrijke conflictgebieden, waaronder Rwanda, Angola, Cambodja en de Balkan, waar hij medische zorg verleende aan slachtoffers van oorlog en geweld.
Doorheen zijn carrière zette Moreels zich consequent in voor de bescherming van mensenrechten, met bijzondere aandacht voor het recht op toegang tot gezondheidszorg voor kwetsbare en getroffen bevolkingsgroepen. Zijn werk op het terrein en zijn publieke engagement droegen bij tot het zichtbaar maken van humanitaire noden en het verdedigen van menselijke waardigheid in crisissituaties.
Van 1995 tot 1999 was hij staatssecretaris en vervolgens minister van Ontwikkelingssamenwerking in de federale regering. Nadien bleef hij actief in de Senaat en internationale instellingen Ook in die rol bleef hij zich inzetten voor internationale solidariteit en mensenrechten.
Na zijn politieke loopbaan zette hij zijn engagement voort als chirurg in conflictgebieden. In Beni, Oost-Congo, richtte hij UNICHIR op, een chirurgisch en verloskundig centrum dat kwalitatieve medische zorg verleent in deze door geweld geteisterde regio. UNICHIR leidt ook lokale artsen en verpleegkundigen op en geeft training aan zorgverleners.
Met zijn levenslange inzet voor humanitaire hulp, mensenrechten en internationale solidariteit levert Réginald Moreels een bijzondere en blijvende bijdrage aan de Vlaamse en internationale gemeenschap.
Recent schreef hij zijn memoires met als titel ‘het was mijn verdomde plicht’. Al zo veel gedaan, maar nog zo veel te doen voor deze ‘chirurg zonder grenzen’…
Ledenboek ‘Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap’
De Vlaamse Regering kent jaarlijks en tegen uiterlijk 30 juni de eretekens toe. Alle leden van de Vlaamse Regering kunnen één of meer personen voordragen. De eretekens worden uitgereikt tijdens een officiële plechtigheid op 11 juli, de Vlaamse feestdag. De personen aan wie een Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap toegekend wordt, worden opgenomen in een officieel ledenboek.