Een DDoS-aanval, oftewel Distributed Denial of Service, is een georganiseerde poging om een website, server of online dienst te overbelasten. Hierdoor raken de systeembronnen uitgeput en hebben gebruikers geen toegang meer hebben tot de service.

Er zijn regio’s die door hun geopolitieke situatie of nalatig internettoezicht een groter risico vormen voor de cyberveiligheid van uw medewerkers en IT-systemen. Om dit risico te verkleinen kunt u geo-blocking toepassen. Geo-blocking is een technologie die de internettoegang kan beperken op basis van de locatie van gebruikers. Dit kan zowel voor inkomend als uitgaand verkeer. Door IP-adressen van bepaalde geografische regio’s toe te voegen aan de uitgaande firewall regels van uw organisatie, kunnen uw medewerkers geen webservices met deze specifieke IP-adressen bezoeken. Door diezelfde IP-adressen toe te voegen aan de inkomende firewall regels, kunnen internetgebruikers met deze specifieke IP-adressen uw websites niet meer bereiken. Geo-blocking wordt vooral gebruikt om kopierecht en licentie fraude op het internet te voorkomen (bijv. door streamingsdiensten), maar wordt ook toegepast door organisaties om het risico op misbruik te verkleinen.

Netwerksegmentatie en filtering zijn cruciale elementen voor een veilig netwerkbeheer. Helaas zien we vaak dat veel organisaties wel verschillende VLAN’s (Virtual Local Area Networks) implementeren, maar nalaten om adequate filtering tussen deze VLAN’s toe te passen. Dit leidt tot aanzienlijke veiligheidsrisico’s die eenvoudig vermeden kunnen worden met de juiste maatregelen.

Local admin rechten, of lokale beheerdersrechten, zijn bevoegdheden die gebruikers uitgebreide controle over hun computersystemen geven. Hoewel dit handig kan zijn voor systeembeheer en probleemoplossing, brengt het ook aanzienlijke risico’s met zich mee. In dit artikel bespreken we de belangrijkste gevaren van het toekennen van local admin rechten aan gebruikers en hoe organisaties deze risico’s kunnen beperken.

Beveiliging van informatie is cruciale voor overheden. Encryptie biedt een essentiële laag tegen ongeautoriseerde toegang door gegevens om te zetten in een onleesbare vorm. Het is de fundering van moderne beveiliging en maakt veilige communicatie mogelijk in een tijdperk waar gevoelige informatie constant wordt uitgewisseld. Binnen encryptie zijn er twee hoofdzaken: symmetrische encryptie, waarbij dezelfde sleutel wordt gebruikt voor zowel versleuteling als ontsleuteling, en asymmetrische-encryptie, waarbij er gebruik wordt gemaakt van twee sleutels – één openbare sleutel (public key) en één privésleutel (private key) voor ontsleuteling. De private key is enkel bestemd voor de eigenaar van de informatie en moet daarom goed beveiligd worden. De versleutelmethode die gebruik maakt van twee sleutels, bekend als Public Key Infrastructure (PKI), heeft de manier waarop we digitale veiligheid benaderen veranderd. PKI biedt een robuust kader voor het beheer van sleutels en digitale certificaten waardoor veilige communicatie tussen bijvoorbeeld burgers en overheden mogelijk is zonder voorafgaande uitwisseling van geheime sleutels. Met behulp van PKI kunnen gebruikers hun identiteit digitaal bevestigen, data ondertekenen en versleutelen, en veilige online transacties uitvoeren.

7 mei is het World Password Day. Maar hoe sterk zijn de wachtwoorden binnen uw organisatie écht? De boodschap vanuit cybersecurity is helder: sterke beveiliging begint niet met complexere wachtwoorden, maar met betere. Lange, unieke wachtzinnen zijn veel weerbaarder dan korte, complexe combinaties. Voeg daar meervoudige authenticatie (ookwel multi-factor-authenticatie of MFA) aan toe — steeds meer de norm — en u maakt het aanvallers een pak moeilijker. Gebruik bovendien een wachtwoordmanager, en u verhoogt zowel de veiligheid als het gebruiksgemak.