Bijvoorbeeld:

• persoon met kanker / persoon met een kankerdiagnose
• een Marokkaans-Belgische politicus / een Belgisch-Marokkaanse politicus / een Belgische politicus / een Marokkaanse politicus

Bijvoorbeeld:

• collega in plaats van Turkse collega
• minister in plaats van non-binaire minister
• zanger in plaats van blinde zanger

Bijvoorbeeld:

• een zwarte persoon in plaats van een zwarte
• een man met ADHD in plaats van een ADHD’er

Het gebruik van zelfstandige naamwoorden als een zwarte of een ADHD’er wordt in het algemeen afgeraden, omdat zulke aanduidingen een persoon lijken te reduceren tot één kenmerk, namelijk zwart zijn of ADHD hebben. Combinaties als een zwarte persoon en een man met ADHD, die een woord als persoon of man als kern hebben, drukken duidelijker uit dat dat kenmerk maar een deel van iemands identiteit is.

Het kenmerk voorop zetten is een toepassing van het identiteit-eerst-principe (of identity-first language). Als de algemenere aanduiding vooraan staat en het kenmerk in een nabepaling wordt vermeld, wordt het persoon-eerst-principe (of people-first language) toegepast. Er is geen algemene aanbeveling te geven over de keuze tussen beide principes. Het verschilt van geval tot geval wat de voorkeur heeft. Er spelen vaak persoonlijke voorkeuren, ook bij de mensen uit bepaalde groepen of bij hun vertegenwoordigers.

Bijvoorbeeld:

• Belg met Congolese roots in plaats van Belg met een migratieachtergrond
• 65-plussers / 70-plussers / 80-plussers in plaats van bejaarden