Wanneer erfgenamen niet aangegeven buitenlandse inkomsten van de overledene voor de personenbelasting regulariseren, wordt de daar uit voortvloeiende regularisatieheffing niet (langer) als passief van de nalatenschap beschouwd.

Hetzelfde geldt voor een regularisatie die werd ingediend door de erflater maar waarbij de betaling van de regularisatieheffing gebeurde door de erfgenamen.

De visie van het arrest van het Hof van Beroep te Gent dd. 23 maart 2021 (2019/AR/556) wordt gevolgd:

• Dergelijke regularisatieheffing is een autonome heffing sui generis en is niet gelijk te stellen met de onderliggende geregulariseerde heffing. De omstandigheid dat de regularisatieheffing wordt berekend op basis van de in principe verschuldigde (doch niet aangegeven of betaalde) personenbelasting en/of successierechten heeft niet tot gevolg dat de regularisatieheffing gelijk te stellen is met deze belastingen.
• De regularisatieheffing verschilt van reguliere belastingen, die geen vrijwillig karakter hebben en waarvan de belastingplichtige zich niet aan de betaling kan onttrekken.

• De schuld staat definitief vast op het ogenblik van de betaling van de regularisatieheffing en ontstaat pas die dag. De betaling gebeurt vrijwillig, na aanvraag daartoe van de betrokkene en na goedkeuring van het dossier door het Contactpunt regularisaties. Bij gebrek aan betaling kan de heffing door de overheid niet ingevorderd worden
• De omstandigheid dat de eerste stappen voor regularisatie werden gezet door de erflater doet aan dit principe geen afbreuk. Des te meer gezien het regularisatiedossier pas werd ingediend na het overlijden van de erflater

Schulden tot betaling waarvan de erfopvolgers van de erflater gehouden zijn ingevolge hun eigen handelen, komen niet voor aftrek in aanmerking omdat zij de nalatenschap niet bezwaren.

VLABEL zal rekening houden met deze rechtspraak vanaf datum van publicatie van het gewijzigde standpunt.