In mijn graduaatsproef Bottom-up dialoog: de stem van Maghrebijnse meisjes tussen twee werelden onderzoek ik hoe het taboe rond seksuele voorlichting kan worden verminderd bij meisjes met een Maghrebijnse achtergrond tussen 16 en 18 jaar (tweede en derde generatie). Tijdens mijn stage bij het JAC van CAW Oost-Vlaanderen merkte ik dat deze jongeren vaak met veel vragen rond relaties en seksualiteit zitten, maar die zelden durven uitspreken door schaamte, culturele verwachtingen en een gebrek aan veilige gespreksruimte.

Hoewel er infosessies bestaan over verschillende levensdomeinen, bleek de inhoud vaak niet cultuursensitief en onvoldoende afgestemd op hun leefwereld. Daardoor bleven deze meisjes grotendeels onzichtbaar binnen de hulpverlening en haakten ze snel af. Vanuit die vaststelling ging ik in dialoog met jeugdwerkers, scholen, OverKop-huizen, brugfiguren en sleutelfiguren binnen de Maghrebijnse gemeenschap om te zoeken naar een meer gedragen aanpak.

Het hart van mijn project is een laagdrempelige, participatieve babbelbox bestaande uit zes sessies. De sessies werden aangevuld met anonieme vraagkaarten, het stellingenspel van BAZZ vzw en tussentijdse communicatie via Instagram. Alles was gericht op het creëren van een veilige setting, waarin meisjes zonder oordeel hun ervaringen en vragen konden delen. Mijn rol was vooral die van luisteraar en facilitator, waarbij ik mijn aanpak onderweg bijstuurde op basis van hun noden.

Het resultaat is niet alleen een kritische reflectie op bestaande hulpverlening, maar ook een praktisch toepasbare methodiek die inzet op vertrouwen, dialoog en participatie.

Met mijn graduaatsproef draag ik bij aan duurzaamheid door in te zetten op sociale duurzaamheid en preventieve ondersteuning binnen het jeugd- en welzijnswerk. Mijn project focust op een groep jongeren die vaak moeilijk bereikt wordt en bij wie vragen rond relaties en seksualiteit zelden een veilige plaats krijgen.

Door te werken met een bottom-up dialoog creëer ik een setting waarin Maghrebijnse meisjes zich gehoord en erkend voelen. In plaats van informatie op te leggen, vertrek ik vanuit hun eigen vragen, ervaringen en tempo. Deze aanpak sluit aan bij de bestaande doelstellingen van het JAC en OverKop-huizen: verbinding, vertrouwen en vroegtijdige ondersteuning. Door taboes bespreekbaar te maken, wordt vermeden dat problemen escaleren of pas zichtbaar worden wanneer ze al zwaar wegen.

Daarnaast draagt mijn graduaatsproef bij aan duurzaamheid door samenwerking te versterken. Tijdens het project werd actief afgestemd met jeugdwerkers, scholen en sleutelfiguren, waardoor signalen sneller worden opgepikt en jongeren vlotter kunnen worden doorverwezen wanneer dat nodig is. Zo sluit mijn project aan bij een bredere zorgketen, zonder die te willen vervangen.

Mijn graduaatsproef toont dat duurzaamheid in het welzijnswerk niet gaat over snelle oplossingen, maar over het opbouwen van veilige ruimtes, vertrouwen en continuïteit. Door te investeren in dialoog en aanwezigheid draag ik bij aan een ondersteuning die standhoudt op lange termijn, precies omdat ze vertrekt vanuit de leefwereld van de jongeren zelf.