In mijn bachelorproef onderzoek ik de effecten van fast fashion op de duurzaamheid van kringloopwinkels. Fast fashion en kringloopwinkels vertrekken vanuit tegengestelde logica’s: waar fast fashion inzet op massaproductie en snelle consumptie van goedkope kleding, streven kringloopwinkels naar hergebruik, afvalreductie en sociale tewerkstelling.

Mijn onderzoek vertrekt vanuit de vraag hoe fast fashion de werking en missie van kringloopwinkels beïnvloedt. Via literatuuronderzoek, interviews met medewerkers van de Deltagroep en observaties in verschillende kringwinkels analyseer ik de economische, ecologische en sociale gevolgen van deze trend.

Economisch stel ik vast dat kringwinkels geconfronteerd worden met een groeiende instroom van goedkope, slecht gemaakte kleding, waardoor het verkoopbare aanbod daalt en de kosten voor afvalverwerking stijgen. Ecologisch leidt dit tot meer textielafval en een grotere aanwezigheid van synthetische materialen die moeilijk recycleerbaar zijn. Sociaal blijven kringwinkels echter een cruciale actor: ze bieden werk aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt en zorgen voor toegankelijke, betaalbare kleding.

De case study van de Deltagroep toont dat kringwinkels ondanks deze druk innovatieve oplossingen ontwikkelen, zoals outlets voor minder waardevolle kleding en Perron 2 in Kortrijk, dat jongeren opnieuw warm maakt voor tweedehandsmode.

Mijn conclusie is dat fast fashion de duurzaamheid van kringloopwinkels onder druk zet, maar dat deze organisaties dankzij hun creativiteit, veerkracht en maatschappelijke meerwaarde een sleutelrol blijven spelen in de overgang naar een circulaire en sociale economie.

Met mijn bachelorproef draag ik bij aan duurzaamheid door duurzaamheid te benaderen als een samenspel van ecologische, economische en sociale factoren. Ik toon aan dat de impact van fast fashion verder reikt dan productie en consumptie, en rechtstreeks doorwerkt in het lokale hergebruikcircuit.

Ecologisch maak ik zichtbaar hoe fast fashion bijdraagt aan de groei van textielafval en hoe synthetische materialen de circulaire keten verstoren. Door deze impact concreet te tonen in kringloopwinkels, vertaal ik abstracte milieuproblemen naar tastbare realiteit.
Economisch laat mijn onderzoek zien hoe fast fashion de financiële draagkracht van kringwinkels onder druk zet en hen dwingt tot nieuwe strategieën om rendabel te blijven.
Sociaal benadruk ik de blijvende waarde van kringwinkels als plekken van sociale inclusie, werkgelegenheid en betaalbare consumptie.

Een belangrijke meerwaarde van mijn eindproef is de journalistieke vertaalslag. Door mijn onderzoek te koppelen aan een audiovisuele reportage, maak ik duurzaamheid voelbaar via verhalen, beelden en menselijke getuigenissen. Zo spreek ik niet alleen beleidsmakers of experten aan, maar ook een breed publiek.

Mijn bachelorproef toont dat duurzaamheid niet alleen gaat over minder kopen, maar over anders kijken en anders organiseren. Door de kringloopwinkel te positioneren als spiegel van ons consumptiegedrag, draag ik bij aan een kritisch, maatschappelijk en toekomstgericht debat over mode, afval en circulariteit.