De opvolging van de VTO-inspanningen van entiteiten gebeurt aan de hand van volgende indicatoren:

• De VTO-participatie toont de verhouding van het totaal aantal personeelsleden die binnen een bepaalde periode tenminste één VTO-activiteit hebben gestart (en dus een minimale VTO-inspanning leverden) ten opzichte van het aantal personeelsleden op de laatste dag van deze periode, en wordt uitgedrukt als een percentage.
• De VTO-duur wordt opgesplitst in drie verschillende indicatoren die de intensiteit van de geleverde VTO-inspanningen door de personeelsleden zullen tonen:
  • De VTO-duur beschikbaarheid is een percentage dat weergeeft hoeveel beschikbare uren er gespendeerd werden aan VTO. Het is de verhouding van het aantal VTO-uren ten opzichte van het totaal aantal beschikbare uren binnen een bepaalde periode.
  • De VTO-duur aanwezigheid is een percentage dat weergeeft hoeveel aanwezige uren er gespendeerd werden aan VTO. Het is de verhouding van het aantal VTO-uren ten opzichte van het totaal aantal aanwezige uren binnen een bepaalde periode.
  • De VTO-duur per persoon geeft weer hoeveel uren personeelsleden gemiddeld aan vorming spenderen. Het is de verhouding van het aantal VTO-uren ten opzichte van het totaal aantal personeelsleden die minimum één VTO-activiteit hebben gestart binnen een bepaalde periode.

Raadpleeg de rapporteringsdefinitie voor personeelsaantal, -beschikbaarheid en -aanwezigheid binnen de HR-rapportering van de Vlaamse overheid voor meer details.

De rapporteringsdefinities voor VTO werden uitgewerkt door een technisch-inhoudelijke werkgroep binnen het Agentschap Overheidspersoneel (AgO) en afgestemd met een klankbordgroep van inhoudelijke experten binnen de diensten van de Vlaamse overheid. Hiervoor werd een eerder vastgelegde leidraad van de werkgroep ‘zinvolle en haalbare vormingsindicatoren’ uit 2009 als startpunt genomen. Het kader is gebaseerd op de hoofdstructuur die opgesteld is door de Balanscentrale van de Nationale Bank van België.