Artikel 3 bepaalde dat het ontwerp uitwerking had met ingang van 1 januari 2010.

In dat verband moest worden opgemerkt dat het verlenen van terugwerkende kracht aan besluiten slechts onder bepaalde voorwaarden toelaatbaar kan worden geacht. Het verlenen van terugwerkende kracht aan besluiten is enkel toelaatbaar ingeval voor de retroactiviteit een wettelijke grondslag bestaat, de retroactiviteit betrekking heeft op een regeling die, met inachtneming van het gelijkheidsbeginsel, voordelen toekent of in zoverre de retroactiviteit noodzakelijk is voor de goede werking van de diensten en daardoor, in beginsel, geen verkregen situaties worden aangetast. Enkel indien de retroactiviteit van de ontworpen regeling in één van de opgesomde gevallen valt in te passen, kan deze worden gebillijkt.

Aangezien met het ontwerp een nieuwe verplichting werd opgelegd aan de werkgever (artikel 1 van het ontwerp) en ten aanzien van de cursist wordt voorzien in een minder gunstige regeling (artikel 2 van het ontwerp), kon de terugwerkende kracht geen doorgang vinden volgens de Raad van State. Bovendien leek het aangewezen, ongeacht voor welke datum van inwerkingtreding werd geopteerd, in een overgangsregeling te voorzien voor de cursisten die op het ogenblik van de inwerkingtreding van het besluit reeds een individuele beroepsopleiding hadden aangevat doch nog niet voleindigd. Voor die cursisten was het immers niet duidelijk of ze onder de oude regeling vielen dan wel onder deze van het ontwerp. (Advies 47.9201/1 van 2 maart 2010 over een ontwerp van besluit van de Vlaamse Regering tot wijziging van artikel 94 van het besluit van de Vlaamse Regering van 5 juni 2009 houdende de organisatie van de arbeidsbemiddeling en de beroepsopleiding, p6-7, art.3)