Dagvlindermonitoring in Vlaanderen 2025
In de periode 1991-2025 zien we:
- vijf duidelijke verliezers: groot dikkopje, kleine vos, koevinkje, oranje zandoogje en zwartsprietdikkopje
- drie duidelijke winnaars: atalanta, bont zandoogje en citroenvlinder
- zeven soorten die min of meer stabiel blijven, zoals de dagpauwoog en het oranjetipje
- zes soorten met grote schommelingen, bijvoorbeeld het boomblauwtje en de kleine vuurvlinder
Graslandvlinders gaan met gemiddeld 58% achteruit. Dat is vermoedelijk te wijten aan de teloorgang van schrale, bloemrijke graslanden door habitatverlies en stikstofdepositie. Bosgerelateerde soorten namen sterk toe in de periode 2000-2017, maar blijven sindsdien min of meer stabiel.
- vijf duidelijke verliezers: groot dikkopje, kleine vos, koevinkje, oranje zandoogje en zwartsprietdikkopje
- drie duidelijke winnaars: atalanta, bont zandoogje en citroenvlinder
- zeven soorten die min of meer stabiel blijven, zoals de dagpauwoog en het oranjetipje
- zes soorten met grote schommelingen, bijvoorbeeld het boomblauwtje en de kleine vuurvlinder
Graslandvlinders gaan met gemiddeld 58% achteruit. Dat is vermoedelijk te wijten aan de teloorgang van schrale, bloemrijke graslanden door habitatverlies en stikstofdepositie. Bosgerelateerde soorten namen sterk toe in de periode 2000-2017, maar blijven sindsdien min of meer stabiel.
Details
| Aantal pagina's | 29 |
|---|---|
| Type | Rapporten van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek |
| Categorie | Onderzoek |
| Taal | Nederlands |
Bibtex
@book{18c0fe57-7efc-4392-92c2-0addb93415a9,
title = "Dagvlindermonitoring in Vlaanderen 2025",
abstract = "In de periode 1991-2025 zien we:
- vijf duidelijke verliezers: groot dikkopje, kleine vos, koevinkje, oranje zandoogje en zwartsprietdikkopje
- drie duidelijke winnaars: atalanta, bont zandoogje en citroenvlinder
- zeven soorten die min of meer stabiel blijven, zoals de dagpauwoog en het oranjetipje
- zes soorten met grote schommelingen, bijvoorbeeld het boomblauwtje en de kleine vuurvlinder
Graslandvlinders gaan met gemiddeld 58% achteruit. Dat is vermoedelijk te wijten aan de teloorgang van schrale, bloemrijke graslanden door habitatverlies en stikstofdepositie. Bosgerelateerde soorten namen sterk toe in de periode 2000-2017, maar blijven sindsdien min of meer stabiel.
",
author = "Dirk Maes and Frederic Piesschaert",
year = "2026",
month = jan,
day = "01",
doi = "10.21436/inbor.141313554",
language = "Nederlands",
publisher = "Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek",
address = "België",
}
