Watercrassula kiemt goed – en dat is slecht nieuws
Watercrassula is een vetplantje dat gedijt in natte gebieden. De soort komt uit Australië en Nieuw-Zeeland, en bereikte onze contreien via de handel in waterplanten. Vandaar kwam het plantje in de natuur terecht en werd het invasief. Bij natuurherstel wordt de soort erg gevreesd, omdat ze de bodem na graafwerken volledig bedekt. Lange tijd was onduidelijk of de soort zich enkel via fragmentatie verspreidt, of dat ze ook kiemkrachtige zaden maakt.
Hoewel eerder onderzoek van het INBO al duidelijke aanwijzingen gaf, werd kieming nog niet rechtstreeks waargenomen. Een nieuwe studie bracht hierin verandering. We bemonsterden populaties uit West- en Oost-Vlaanderen en testten de zaden in het lab. Bijna alle zaden kiemden.
We vermoeden dat watercassula kieming kan uitstellen tot de omstandigheden gunstig zijn, en daarnaast ook een zaadbank vormt. Dit zijn zaken waarmee beheerders van deze invasieve soort rekening zullen moeten houden.
Bram D’hondt
Beeld boven: watercrassula (foto INBO)